سلامت روانی در ماه رمضان
- جزئیات
- مجموعه: اخبار معاونت بهداشتی
سلامت روانی در ماه رمضان
روزه گرفتن علاوه بر فواید جسمانی می تواند تأثیرات مثبت بسیار زیادی برای سلامت روحی و روانی افراد روزه دار داشته باشد. سازمان بهداشت جهانی نیز سلامت فرد را ناشی از رفاه و آسایش جسمی و روانی بیان کرده است و یکی از مواردی که در سلامت روانی نقش مهمی ایفا میکند ، بهرهمندی ازعزت نفس است . عزت نفس به معنای پذیرش و ارزشمندی است که هر فردی نسبت به خودش احساس میکند و افرادی که از عزت نفس بالاتری برخوردارند دنیا را با دید مثبت میبینند و برخورد مناسبتری نسبت به خود و دیگران دارند . احساس عزت نفس به ارتقای سلامت روانی فرد منجر میشود . بنابراین روزهداری میتواند اثرات مثبتی بر فرد داشته باشد . در واقع ، روزهداری باعث افزایش حس همدلی در افراد میشود . از سوی دیگر ، قرار گرفتن در یک فضای معنوی نوعی روان درمانی است و به کسب آرامش ، دور شدن از اضطرابها ، عصبانیتها و فشارهای روانی کمک میکند .
حتی روزهداری در مورد افرادی که بیماریهای خفیف روانشناختی دارند نیز توصیه میشود ، اما آن دسته از بیمارانی که تحت درمانهای دارویی بسیار منظم هستند و از اختلالات روانشناختی شدید رنج میبرند احتمال این که بتوانند روزه بگیرند ، بسیار کم است . این بیماران باید برنامهریزی خاصی برای مصرف داروها و تغذیه خود در افطار و سحر نیز داشته باشند ؛ چرا که اگر در مرحله بهبود باشند ، ولی تغذیه مناسب نداشته باشند از نظر مکانیسمهای تطابق روانی ضعیفتر عمل میکنند و بخوبی نمیتوانند با شرایط خاص این ماه و تغییرات به وجود آمده در برنامه روزانهشان کنار بیایند. در نتیجه ممکن است با عود یا تشدید علائم بیماری مواجه شوند .
توجه داشته باشید با کاهش قندخون و میزان مایعات بدن به دلیل روزهداری ، فیزیولوژی بدن تغییر میکند و خلق و خو و رفتار عوض میشود ، بخصوص اگر فردی فعالیت فیزیکی هم داشته باشد ، این تغییرات نمود بیشتری پیدا میکند . بنابراین افرادی که زمینه برخی مشکلات و اختلالهای روانپزشکی دارند ، در چنین شرایطی دچار کاهش آستانه تحمل میشوند و واکنشهای شدیدی نشان میدهند ، مثلاً بدخلقی میکنند یا بدرستی رانندگی نمیکنند . پس این بیماران در مورد روزهداری و سبک مصرف دارو حتماً باید با روانپزشک خود مشورت کنند .
از سوی دیگر ، روزهداری برای برخی مبتلایان به اختلالات روحی و روانی که بینش و آگاهی کافی در مورد نوع بیماری خود ندارند ، ممکن است با تبعات منفی همراه باشد . روزهداری برای بیمارانی که مبتلا به اسکیزوفرنیا هستند یا آن دسته از اختلالاتی که لازم است تغییر در سبک زندگی روزمره آنها ایجاد شود ، توصیه نمیشود ، اما در مجموع حس همدلی و نزدیکی و تمرین صبوری و خودداری و خودآرامسازی که در این ماه صورت میگیرد ، اثرات انکارناپذیری بر آرامش مبتلایان به اختلالات خفیف روانشناختی دارد .
