هر چه می خورد می گوید کم است

هر چه می خورد می گوید کم است

اگر از جمله ی افرادی هستید که با وجود خوردن میزان کافی غذا باز هم احساس گرسنگی دارید می توانید منشا مشکل خود را از عادات غلط غذایی و رفتاری زیر بیابید.

بنا به عقیده محققان دانشگاه کمبریج، کسانی که به طور معمول 300 کالری یا کمتر را در وعده صبحانه دریافت می کنند، وزنشان بسیار بیشتر از کسانی است که این میزان کالری دریافتی در آنها بیش از 500 کالری است. اعتقاد بر این است که خوردن یک وعده صبحانه مفصل، باعث تنظیم قند خون شما در طول روز می شود و کمتر احساس گرسنگی می کنید. به عقیده محققان، شما باید درصد بیشتری از کالری روزانه خود را از طریق وعده صبحانه دریافت کنید.

بسیاری از مواقع، احساس گرسنگی واقعی نیست بلکه هشداری است که به شما می گوید باید آب بنوشید. بنابراین دفعه بعد که احساس کردید نیاز به دریافت وعده های غذایی دارید، یک لیوان آب بنوشید. سپس چند دقیقه صبر کنید تا ببینید واقعا گرسنه هستید یا نه.معمولا 20 دقیقه طول می کشد تا معده شما سیگنال های سیری را به مغز ارسال کند. بنابراین اگر سریع غذا بخورید، خطر ابتلا به گرسنگی مجدد بعد از مصرف غذا وجود دارد. حداقل 20 تا 30 دقیقه برای غذا خوردن وقت بگذارید. تحقیقات نشان داده که آرام غذا خوردن باعث لاغری و تناسب اندام نیز می شود.

سرعت هضم غذا روی احساس شما تاثیر می گذارد. فیبر در مقایسه با کربوهیدرات ها و قندهای ساده به مدت طولانی تری در شکم باقی می ماند و باعث احساس سیری طولانی مدت می شود. بنابراین توصیه می شود همراه با غذاهای پرچرب، سبزیجات، دانه های کامل وحبوبات را نیز مصرف کنید تا احساس گرسنگی زودهنگام در شما کاهش یابد. از آنجایی که کربوهیدرات‌های تصفیه شده مانند: نان‌های سفید و پاستا  فاقد فیبر تقویت کننده سیری هستند، بدن به سرعت آنها را گوارش می‌کند. اگر به میزان زیاد کربوهیدرات‌های تصفیه شده مصرف می‌کنید، این می‌تواند دلیل احساس گرسنگی مکرر شما باشد. افزون بر این، مصرف فراوان کربوهیدرات‌های تصفیه شده می‌تواند موجب افزایش ناگهانی و سریع قند خون و سپس افت سریع و ناگهانی آن شود که این شرایط می‌تواند گرسنگی را تحریک کند.

برخی شرایط پزشکی وجود دارد که باعث گرسنگی غیر عادی می شود مانند: دیابت، بارداری، مسائل مربوط به روده و حتی برخی داروها. در صورت احساس گرسنگی زودهنگام بعد از غذا، نسبت به تشخیص هر کدام از این موارد، با پزشک تان در تماس باشید.

 استرس به عنوان یک محرک گرسنگی چنان شایع است که گاهی اوقات از اصطلاح غذا خوردن استرسی استفاده می‌کنیم. استرس کوتاه مدت در واقع می‌تواند موجب از بین رفتن اشتهای فرد شود زیرا بدن اپینفرین(یک هورمون و انتقال دهنده عصبی) ترشح کرده و وارد حالت جنگ یا گریز می‌شود. اما استرس پایدار حتی اگر سطوح آن کم باشد می‌تواند اثری متضاد ایجاد کند. غدد آدرنال، هورمونی به نام کورتیزول ترشح می‌کنند و این هورمون اشتها را افزایش می‌دهد. استرس موجب افزایش گرسنگی برای برخی غذاهای خاص، به ویژه نمونه‌های سرشار از چربی و شکر می‌شود. این مواد غذایی می‌توانند به تسکین واکنش استرسی بدن کمک کنند، اما همچنان بهتر است با از بین بردن عوامل استرس‌زا سطح استرس بدن خود را کاهش دهید.

آیدا ابوصالحی

عضو هیئت علمی دانشکده علوم پزشکی نیشابور