اثرات روی(Zn) بر اوتیسم
اثرات روی(Zn) بر اوتیسم
اوتیسم یا اختلال طیف اوتیسم با مشکلاتی در برقراری ارتباطات و تعاملات اجتماعی و میل به حرکات تکراری همراه است. این بیماری از شیوع بالایی در کودکان برخوردار است و شیوع آن در پسرها چهار برابر بیشتر از دختران می باشد. علیرغم سالها تحقیق، جامعه پزشکی هنوز به طور کامل مکانیسمهای درگیر در اوتیسم را شناسائی نکرده است و نظریه های مختلفی در خصوص علل این بیماری وجود دارد.
اوتیسم در 3 سال اول زندگی ظاهر می شود. در طول این مدت، سیناپس ها - نقاط ارتباطی بین نورون ها - با سرعت سریع تشکیل می شوند . از جمله ژن های مرتبط با اوتیسم، ژن های کد کنننده خانواده پروتئینهای Shank (Shank 2و Shank 3) می باشند که در تشکیل داربست سیناپس ها و تبادلات و پایداری سیناپسی نقش دارند.
تحقیقات جدید نشان می دهد که کمبود روی(Zn) در دوران کودکی ممکن است در ابتلا به اوتیسم نقش داشته باشد.از جمله عملکردهای روی(Zn) کمک به ساخت پروتئین ها و DNA می باشد.
محققان دریافته اند زمانی که یک پیام از یک نورون به نورون دیگری عبور می کند، روی(Zn) وارد نورون دوم می شود که به پروتئین های Shank 2 و Shank 3 متصل شود.سپس این پروتئین ها با گیرنده گلوتامات در سیناپس دوم ارتباط برقرار می کنند. این تعامل سبب تغییر ساختار سیناپسی و اصطلاحا "بلوغ سیناپس" می شود. این نشان می دهد که کمبود روی(Zn) در مراحل اولیه تکامل ممکن است با اختلال در بلوغ سیناپسی و اختلال در تشکیل مدار عصبی در ابتلا به اوتیسم نقش داشته باشد. بنابراین، "درک تعامل بین روی(Zn) و پروتئینهای Shank می تواند منجر به استراتژی های تشخیصی، درمانی و پیشگیری از بیماری اوتیسم گردد.
“Dr. Sally Kim of Stanford University School of Medicine in California”
دکتر اعظم رضایی فریمانی
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی نیشابور
