
✍ فاطمه قاسمی_خبرگزاری فارس
این گزارش با بررسی جمعیت در معرض خطر نیشابور، به دنبال یافتن کلید طلایی برای مسدود کردن مسیر ۱۶ هزار نفر به سمت دیابت و کاهش فوریت این بحران پیش رو است.
علیاکبر محمدی، معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی نیشابور با استناد به گزارشهای بینالمللی ۲۰۲۴، وضعیت دیابت را یک چالش سلامت عمومی با پیامدهای مرگ و میر بالا توصیف کرد و گفت: شیوع جهانی دیابت بدین صورت است که تعداد مبتلایان به دیابت در گروه سنی ۲۰ تا ۷۹ سال در سال ۲۰۲۴، ۵۸۸ میلیون نفر برآورد شده و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰ این رقم به ۸۵۲ میلیون نفر برسد که نشاندهنده افزایش سریع شیوع است.
وی ادامه داد: اما شوک اصلی و نکته حاد در این میان، میزان بالای موارد تشخیصداده نشده است؛ حدود ۴۰ درصد از کل مبتلایان در سال ۲۰۲۴ از وضعیت خود بیاطلاع بودهاند، که عمدتاً در سیستمهای مراقبت اولیه کشورهای با درآمد پایین و متوسط متمرکز است.
وسعت پتانسیل ابتلا به دیابت در کشور
زهرا دستجردی مدیر گروه بیماریهای غیرواگیر معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی نیشابور با بیان اینکه دیابت عامل ۹ درصد از کل مرگومیرها در گروه سنی فعال جهانی است، که نشاندهنده اثر مستقیم آن بر طول عمر و از دست رفتن سالهای بالقوه زندگی (YLLs) است، افزود: نتایج پیمایش ملی عوامل خطر بیماریهای غیرواگیر (سال ۱۴۰۰) اهمیت مداخله در کشور را برجسته میسازد.وی تصریح کرد: نتایج پیمایش ملی عوامل خطر بیماریهای غیرواگیر در سال ۱۴۰۰ نشان میدهد حداقل ۱۴ درصد جمعیت بالای ۲۵ سال در ایران مبتلا به دیابت هستند.
معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی نیشابور، تصریح کرد: رقمی بیش از ۷.۵ میلیون نفر که حدود ۷۵ درصد آنان از بیماری خود آگاهاند. با درنظرگرفتن افراد در مرحله پیشدیابت، جمعیت دیابت و پیشدیابت در کشور به حدود ۲۰ میلیون نفر میرسد.
آمار دیابت و پیشدیابت در نیشابور
دستجردی اضافه کرد: تاکنون ۲۵ هزار بیمار مبتلا به دیابت در محدوده تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی نیشابور شناسایی شدهاند که تنها حدود ۷۰۰ نفر از آنان مبتلا به دیابت تیپ یک و بخش عمده بیماران مبتلایان به دیابت تیپ دو هستند.
وی خاطرنشان کرد: نوعی که در ۸۰ درصد موارد با اصلاح سبک زندگی قابل پیشگیری است. همچنین بیش از ۱۶ هزار نفر در وضعیت پیشدیابت قرار دارند که در صورت عدم رعایت سبک زندگی، در معرض ابتلا به دیابت خواهند بود.
دستجردی گفت: بنابراین هفته ملی دیابت فرصتی برای اجرای برنامههای غربالگری فعال و افزایش سواد سلامت در مورد شناسایی ریسک فاکتورهای مرتبط با مقاومت به انسولین در جامعه است، به ویژه برای جمعیتی که در مرحله پیشدیابت قرار دارند تا از بار اقتصادی و ناشی از بیماری دیابت تیپ دو در آینده کاسته شود.