در حاشیه‌ی فضای فیزیکی بیمارستان سوم دانشگاه علوم پزشکی نیشابور، امروز سازه‌ای در حال قد کشیدن است که قرار است جان ببخشد؛ مرکز جامع تشخیصی و درمانی سرطان حاج محمد تقی‌پور، پروژه‌ای با زیربنای بیش از ۱۲۰۰ مترمربع که به همت خیر نیک‌اندیش، حاج محمد تقی‌پور و با مدیریت فنی مهندس علی‌آبادی در حال ساخت است.

مهندس محمد مهرپویان، معاون توسعه مدیریت منابع و برنامه‌ریزی دانشگاه علوم پزشکی نیشابور، در گفت‌وگو با روابط عمومی دانشگاه گفت: پروژه فعلی با اعتباری حدود ۷۰ تا ۸۰ میلیارد تومان در حال اجراست. طراحی و اجرای بونکرهای پرتودرمانی در این مرکز کاملاً فنی و تخصصی است و هر بونکر حدود ۲۰۰ مترمربع مساحت دارد. تمامی مراحل ساخت با رعایت دقیق استانداردهای ایمنی و درمانی در حال انجام است تا بالاترین سطح ایمنی برای بیماران و کارکنان فراهم شود.

این مرکز فقط یک ساختمان نیست؛ قرار است خانه‌ای باشد برای امید و درمان بیماران سرطانی. مجموعه شامل دو دستگاه شتاب‌دهنده خطی رادیوتراپی، ۱۲ تخت شیمی‌درمانی، بخش تشخیص و فالوآپ بیماران (سونوگرافی و ماموگرافی) و همچنین بخش پزشکی هسته‌ای با دستگاه اسپکت گاما کمرا  است.

وقتی ساختن یعنی نجات دادن

حاج محمد تقی‌پور، بنیان‌گذار این پروژه و مدیر مجموعه خیام بتن، در زمان آغاز پروژه گفته بود: دیدن رنج بیماران و خانواده‌هایی که برای درمان ناچار به سفرهای طولانی و پرهزینه به مشهد یا سبزوار می‌شوند، برایم غیرقابل‌تحمل بود. تصمیم گرفتم در شهر خودمان مرکزی بسازیم تا هیچ بیماری مجبور نباشد برای درمان، خانه‌اش را ترک کند. اینجا فقط بتن نیست؛ نجات است.

عدالت درمانی در عمل

دکتر غزاله دوست‌پرست، رئیس دانشگاه علوم پزشکی نیشابور، این مرکز را گامی در جهت تحقق عدالت درمانی دانست و گفت: برای بیماری چون سرطان، حتی یک روز تأخیر می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد. با راه‌اندازی این مرکز، بیماران نیشابور و شهرستان‌های اطراف دیگر ناچار به سفرهای طاقت‌فرسا نخواهند بود. این بنا، تبلور کرامت، انسانیت و ایمان است.

او همچنین از طراحی بخش «همراه‌سرا» برای بیماران شهرستانی خبر داد تا هیچ بیماری پس از شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی، دغدغه‌ی اقامت نداشته باشد.

بنایی ماندگار در حافظه سلامت یک شهر

بخش انکولوژی کنونی نیشابور، با وجود تلاش‌های زیاد کادر درمان، با محدودیت‌های فیزیکی و تجهیزاتی مواجه است. مرکز جامع سرطان حاج محمد تقی‌پور، پاسخی است به این نیاز حیاتی؛ طرحی که نه تنها خدمات درمانی را متحول می‌کند، بلکه الگویی است از پیوند خیر، تخصص و عشق به انسان.